Geef Brussel aan Israël

Soms word ik zo moedeloos van Vlaanderen dat ik zou willen verhuizen naar Gaza. Liever uitgehongerd worden door een vijandige staat en een duidelijke vijand dan door een stel onbenullen van politici die amper de betekenis kennen van de woorden die ze uitspreken. Voor de fun ben ik afgelopen weekend eens een rondje gaan rijden met de fiets bij onze Franstalige landgenoten. Langs de Voerstreek naar Luik en Hoei, niet alleen zeer mooi, maar ook zeer leerzaam. Michel Daerden voert campagne met de slogans: “Tout le monde aime papa...” & “Le dernier des charmeurs”. Het is tenminste eerlijk: want dit zijn de verkiezingen van de gesjeesde charmezangers en andere showbizzgarnituren. Eens te meer moet het gebrek aan inhoud opgesmukt worden met bekende tronies in de friezen van de praalwagens.

Natuurlijk ga ik stemmen. Ik heb genoeg politieke geschiedenis moeten studeren om te weten hoe belangrijk die verworvenheid van het stemrecht is. Maar tegelijkertijd vrees ik dat de stemplicht ons gaat blijven fnuiken, omdat we dan rekening moeten houden met die honderduizenden SMS-democraten die stemmen op koppen ipv op inhoud. Ook daarom dus: weg met de stemplicht, leve het stemrecht.