Peter Perceval's human comedy

Solidair

2011-03-20T08:58:00.001-07:00

Ik fiets. Dat vind ik plezierig. Op een koersfiets, een Trek met een tripple, ja, ik ben geen geweldige held bergop. Meestal fiets ik alleen. Dat vind ik plezierig. Met mijn smoel in de wind, kruipt mijn verstand altijd rustig naar nul. Daarna zijn de gedachten altijd beter en scherper. Af en toe kom je dan een groepje fietscollega's tegen en ga je een eindje mee, je doet wat kop, je rijdt wat mee, tot onze wegen scheiden. Kortom: fietsen is een afspiegeling van het leven zelf.

En dan zijn er van die dagen...zoals gisteren. Drie keer lek gereden op 35 kilometer. Na de winter zitten er overal van die putten in de weg die je pas op het laatste moment ziet. Je voelt de schok en even later hangt je tube slap op de velg. Gisteren dus drie keer op rij. Ik heb altijd 2 reservebandjes mee, dus de eerste twee keer lukte het nog. De derde keer wist ik: shit, miserie. Gelukkig had ik net een kilometer of 10 lekker meegereden met een andere wielerfanaat, beetje kop gedaan, wat meegereden. Net toen ik op kop reed, paf: dat putje in Grobbendonk. Dus ik zeg tegen die gast, terwijl hij me voorbijschuift: "heb jij toevallig nog een reservebinnenband, want ik ben al 2 keer platgereden." En hij: "Ik ben bijna thuis". Waarop hij zich recht zet op zijn trappers en wegdribbelt. Even verderop staan gelukkig nog 2 fietsers te kletsen. Ook aan hen stel ik de vraag. "Nee, ik heb ze misschien zelf nog nodig straks". Ja, dat zal wel, kus dan mijn kloten. Dus: te voet verder terwijl ik naar huis bel en vraag om me op te pikken. Gelukkig is het niet ver. Ik stap nog wat verder, dan kom ik op het afgesproken ophaalpunt. Nog 3 collega's stoppen om de rampspoed te aanschouwen. Ook aan hen vraag ik of ze een binnenband kunnen missen. Ze vragen waar ik heen moet en besluiten dan om gewoon verder te rijden zonder zelfs nog maar te antwoorden of een excuus te bedenken.

Ik ben blij dat ik altijd alleen rij, want met dit soort klotevolk wil ik eigenlijk niks te maken hebben. En als ik er eens eentje in de gracht zie liggen, ga ik er voortaan op pissen en rij dan verder. Wielertoeristen van mijn kloten.

Premièrekramp

2011-03-07T03:28:00.000-08:00

Oh wat was ik weer blij toen ik vanmorgen wakker werd en ik geen kramp meer in mijn kaken had nadat ik gisterennamiddag mijn premièreglimlach nog eens uit de kast had gehaald. Het was ook al lang geleden dat ik nog eens naar een première van iemand anders geweest was. Als je werk hebt, is dat gewoonlijk niet zo gemakkelijk. Ik had ernaar uitgekeken, naar de musicalbewerking van Monty Python's Holy Grail. In Londen was ik er tijdens een regenachtige namiddag eens binnengestapt en had ik me geweldig goed geamuseerd. De Vlaamse makers, maakten zich sterk dat ze de humor hadden kunnen aanpassen aan Vlaamse situaties. En ze hadden niks teveel beloofd: want ze hadden inderdaad elke sprankel humor bedekt onder een dikke laag onkunde, een totaal gebrek aan timing en een aantal volstrekt overbodige toevoegingen. M.a.w. een dikke proficiat voor iedereen die vond dat ze hiervoor een staande ovatie moesten geven. Mijn geloof in de compromisbereidheid der Vlaamsche burgers is weer hersteld. En we moeten ook toegeven: fijn dat Geert Allaert van Music Hall al deze zogenaamd creatieve krachten van de dop houdt, want anders zouden ze tegen mekaar zitten kankeren in de duifkes of de pallieter. En dat is zo mogelijk nog een treuriger schouwspel dan hetgeen ze nu in mekaar gezet hebben op de scene van de stadschouwburcht (nudge, nudge, wink, wink). Say no more.

Ray Lorca

2011-03-02T13:54:00.001-08:00

In de steentijd van onze comedy-en theateravonturen was Joep Van Muylder onze metgezel. Tegen zeer eenvoudige betaling regelde hij licht en geluid met het slecht humeur van een Antwerpenaar op bezoek in één of ander godvergeten gehucht. Kortom: het was altijd lachen met Joep. Op mijn bureau staat hier nog altijd dat cadeautje dat hij me gaf bij de première van "de vaginamonologen". Op het kaartje staat: "première MUISKLAP".

Ik was dus niet verbaasd toen ik hoorde dat Joep een boek geschreven had. Hij is nu eenmaal dat soort kerel: alleen degenen die er nooit over spreken, schrijven ooit wel eens een boek. Zijn boek heet "Smartlap" en kwam vorig jaar al uit bij uitgeverij Vrijdag. Nu heb ik het dus eindelijk in één ruk kunnen uitlezen. Want dat moet je zo'n verhaal wel doen: een Vlaamse zanger ziet zijn carrière in een stroomversnelling komen nadat uitlekt dat hij ergens een dochter heeft. En heel dat verhaal krijg je door de ogen van de slechtgezinde roadie van Ray, een zekere Chiel. Ik heb mij kapotgelachen. Met de beschrijvingen van het Vlaamsche cultuurleven, de backstage van tien om te zien, de gesprekken met cultuurbeambten van allerlei lokaliteiten.... Want het strafste is: het is ook allemaal echt zo. Nee, eigenlijk heeft Joep het nog een beetje afgezwakt, want als je zou beschrijven hoe het er echt is, dan gelooft niemand dat.

Dus beste mensen die dit boek nog niet gelezen zouden hebben: als de bliksem surfen naar uitgeverij Vrijdag en bestellen die handel!!!!

En nadat je het gelezen hebt ook even een Dag Allemaal of Story ter hand nemen en je komt niet meer bij. Doen! En Merci Joep! En tenslotte moet iemand dringend beginnen met de verfilming van dit pareltje. De dialogen springen nu al zo van 't blad, dus veel werk is er niet meer aan.

In Vlaanderen Vlaams en op Sint Anneke Mosselen!

2011-03-01T06:06:00.000-08:00

De lezers van Humo hebben Bart De Wever een medaille gegeven. En 't was niet die van "lul van het jaar". Nee, nee, de lezers van Humo vinden Bart "nen toffe". Dat we dat nog mogen meemaken, dat alle maskers ineens af vallen. Ik ben een jaar of 15 geleden gestopt met Humo te lezen omdat ik er mij kapot aan ergerde en nu weet ik waarom ik de eerstkomende jaren niet op die beslissing hoef terug te komen.

Eén ding moet je De Wever en zijn kliek wel nageven. Ze hebben feilloos ingelogd op het aangeboren minderwaardigheidskompleks van de Vlamingen. Onlangs zat ik nog met een Vlaams nationalist aan tafel die met een tremelo in de stem begon over de "130 jaar van onderdrukking door de Franstalige upperclass". Waarop ik zei: jamaar, dat is nu in de feiten toch al bijna 100 jaar voorbij die zever. Maar alras trok hij daar een ander argument op de tafel. "Dat er niks in dit land marcheert, en dat zag je in de moeilijkheden rond het Interprofessioneel akkoord. Daar houden de Walen de economische vooruitgang van de Vlaamse bedrijven tegen!" Ik ben toen even gaan zitten en heb gevraagd: "Brave vriend, denk jij dat de Vlaamse vakbonden eenstemmig akkoord waren met die hervormingsvoorstellen?" Hebben we hier niet te maken met een sociaal probleem ipv een taalprobleem? Is dat niet het grote probleem van onze vrienden de nationalisten? Hebben zij niet gewoon de oplossingen van het Vlaams Belang overgenomen, maar de Marokkanen gewoon vervangen door de Walen?

We lezen het volgende week vast wel in de lezersbrieven van Humo.

How Intresting!

2011-02-27T11:19:00.000-08:00

Nog eens een avondje gesubsidieerd theater gedaan. 't Was lang geleden. En ik ben altijd nieuwsgierig. Soms valt het wel mee. "Bezette Stad" van Paul Van Ostaijen door de KVS. Mooie tekstbewerkingen van mijn neefje, al had hij er zelf geen vrede mee. En ook wel een verrassende avond. Vooral omdat het wereldrecord clichés voor de middenklasse verpulverd werd vanaf het moment dat ik in het CC van Berchem binnenkwam. Ik dacht eerst dat er een ruimteschip van de planeet sfinksbourgeoismutikul geland was. De hele lobby stond vol met lui die hun uniforme dracht in de kringwinkel van Antwerpen-zuid hadden bijeengeshopt en daar trendy gezichtsbegroeiing bij hadden gespaard. Ook de vrouwen. Vooral de vrouwen eigenlijk. Vervolgens werden wij als toeschouwers onderverdeeld in drie groepen, om gezamenlijk één wandeling te maken naar Berchem station waar enige acteurs ons een levendige impressie ten beste moesten geven van het leven in de stad. En zo stonden wij te kijken naar een jongen die ons vrijpostig toeriep of er iemand wat wiet voor hem bij had, waren wij getuige van wat een gefrustreerd wijf met een gitaar kan doen in de traphal van het station (namelijk Joni Mitchell imiteren), en wilde een geheel uit hollandse harkerigheid opgetrokken jongen ons doen geloven dat hij "lekker gek" was. Hohoho, wat is dat spannend, het leven in de stad zeg! Al die zonderlingen! De bemanning van het ruimteschip luste er evenwel pap van. Want zoals geweten is het aanschouwen van marginalen één van de favoriete hobby's der bourgeois. Over een kop echte Nepalese boterthee, zullen zij deze ochtend zeker tegen mekaar gezegd hebben: "Dat is zo verrijkend!" Duh, doe eens een wandelingetje in een echte stad fuckers.

Daarna mochten we ons nestelen in de sompige kutzetels van de stinkende zaal van het CC waar, oh hoe origineel, de personages van de straattoneeltjes nu ook kwamen beatboxen en rappen. Jeroen P. had iets met Paul Van Ostaeyen willen doen, maar volgens hem was het niet helemaal uit zijn hoofd op papier geraakt. Dat viel nog wel mee, maar voor het overige had het geposeer van de provincialistische posse op de scene vooral de kracht van een scheet die je te lang ophoudt.

Tevreden applaudisseerden de aanwezige kringwinkelklanten aan het eind, alsof ze op de opendeurdag van één of ander buurthuis de kindjes van de integratiecursus wilden feliciteren voor hun vooruitgang. "Allez, vooruit", hoorde je hen denken, "en nu flink terug allemaal naar het asielcentrum."

Moe maar tevreden keerde ik weer naar huis. Want de wereld was nog steeds zoals hij altijd al was.

Culturo

2011-02-13T11:48:00.000-08:00

3 nieuwe producties op 6 maanden tijd. Het leven is soms topsport. Gelukkig mocht ik dat doen met getalenteerde mensen. Maar nu moet de riem er even af en zal ik mij dus regelmatiger op den blog begeven, ik beloof het. Deze week ging mijn wekker weer af bij opstoten uit het cultuurdebat. Omdat ze in dit land bezig zijn met de kaasschaaf, kruipen er weer allerlei cultuur-lullo's vanachter het behang om te komen vertellen dat "schoonheid een menselijke behoefte is" en dat ze daarom dus gesubsidieerd moeten worden. Prima: dan ook subsidies voor alle Miss-verkiezingen dus? Dames en heren culturo's: we leven in 2011. Money Talks, bullshit walks. Cultuur is een business die in Vlaanderen meer mensen tewerkstelt en meer omzet genereert dan eender welke autofabriek in dit land. Is dat niet het beste argument om al die subsidietwijfelaars eens de pas af te snijden. It's not personal, it's business.

Anderlecht

2010-08-26T10:18:00.001-07:00

Uren televisie, bladzijden krantenpapier, liters inkt, zijn er ondertussen gevloeid over Anderlecht, zijn gemiste penalty’s en het feit dat ze daardoor de champions league missen. Ik heb die match gezien en volgens mij mocht Anderlecht al blij zijn dat ze er verlengingen en penalties uitgesleept hebben. Als geoefende Premier League-kijker weet je toch niet wat je ziet, als je zo’n Belgische topploeg ziet krasselen. Dat beweegt godverdomme amper en dan zijn ze verbaasd dat ze twee domme countergoalen tegenkrijgen. Ik begrijp na het zien van Anderlecht-Partizan Belgrado bijvoorbeeld niet waar al die Lukaku-euforie eigenlijk over gaat. Als die jongen een bal kwijtspeelt, blijft hij gewoon stilstaan ineens. Die gaat niet jagen op die verloren bal, nee, die staat gewoon wat naar de tippen van zijn schoenen te staren. Hetzelfde voor de drie anderen in de voorlijn. Gevolg: als de tegenstander de bal verovert aan de eigen baklijn, zijn ze met twee eenvoudige passen al bijna het hele veld over. En toch blijft iedereen maar roepen wat voor een fantastisch talent die Lukaku is. Anderlecht mag blij zijn dat ze niet gekwalificeerd zijn voor de champions league, want ze zouden met dit soort voetbal gewoon weggeveegd zijn.

Nog merkwaardiger: meer dan over het sportieve verlies, ging het in de nabeschouwingen toch vooral over het financiële verlies die de niet deelname met zich meebracht. Dat ze op eigen veld belachelijk gemaakt worden door een stel beenhouwers met voetbalschoenen, stoorde de Belgische voetbalspecialisten minder dan dat ze nu een worstje minder mochten eten op hun barbecue. Nee, doe mij dan maar Ajax dat zich wist te kwalificeren voor de champions league ten nadele van Dynamo Kiev (ook geen kleuters overigens), en die na hun kwalificatie droog melden: “Ach, dat geld is mooi meegenomen, want we hadden er eigenlijk niet op gerekend.”

Theatermaker

2010-08-19T11:11:00.000-07:00

Wat een vreemd woord: theatermaker. Bedoeld wordt: iemand die theater maakt. Let op, het gaat hier niet om iemand die HET theater maakt, want dat is natuurlijk gewoon een architect, of een bouwvakker. Nee, sinds een jaar of 10 duikt “theatermaker” op i.p.v regisseur, schrijver, choreograaf, scenograaf, of een anderzijdse beroepsbezigheid waarvan men vroeger in de volksmond beweerde dat zij zich afspeelden “achter de schermen” van de schouwburg. Inmiddels zijn er nog nauwelijks mensen die daadwerkelijk werk vinden “achter de schermen van de schouwburg”, dus zouden we kunnen veronderstellen dat “theatermakers” hun theater maken, waar ze dat willen maken. Ook is het natuurlijk zo dat in het theater heden ten dage de cumul der functies hoogtij viert om economische redenen en “theatermaker” gewoon een proper woord is voor manusje-van-alles. Zo iemand die opduikt in het volgende gesprek: “Heb je het gehoord, Alfred heeft een toneelstuk geschreven! Ja, maar niemand wil het spelen dus dat gaat hij nu zelf maar doen. Hij heeft geen regisseur nodig en een scenograaf is ook overbodig, want hij heeft niet eens een zaal om het te spelen. Nee, hij noemt het een “locatieproject” en gaat er toernee mee doen door supermarkten. En tegen zijn schoonvader, die hem altijd aanwreef dat hij een professioneel werkloze was, zegt hij nu: nee, ik ben THEATERMAKER.”

Ik heb het woord de eerste keer gehoord toen ik in 1995 werkte in een kindertheatercentrum. Daar werden kleutertjes rondgeleid “achter de schermen” en toen ze voorbij kwamen in de refter waar een paar acteurs en een regisseur de kater van de vorige dag probeerden weg te spoelen met sloten koffie en een intelligent aandoende discussie, verkondigde de directrice van het centrum opgewekt aan de kindertjes: “En dit zijn de mensen die het theater maken. Dit zijn theatermakers.” Je zag de blikken van die kleutertjes naarstig speuren naar werktuigen die volgens hen bij “makers van het theater” horen, zoals hamertjes en beiteltjes, maar ze vonden niks en dus duurde hun interesse voor de hen inmiddels toegrijnzende acteurs-met-een-kater welgeteld 3 seconden.

Je hoort het ook nooit in een andere taal. In Duitsland, Frankrijk, Engeland, om alleen nog maar die te noemen, is werken in het theater namelijk een eerbare job. Ik mocht het genoegen smaken om ooit een met grootse titels beladen Duitser voor me te zien buigen toen hij vernam dat ik de schrijver van een stuk was dat hij zojuist had bekeken. Hij knikte eerbiedig en zei: “Herr Schriftsteller!”. Je hoeft jezelf in dat soort landen dus niet te excuseren met een titel die impliceert dat je ook daadwerkelijk iets maakt, iets tastbaars in de samenleving dropt. Dat laatste is zonder meer lachwekkend omdat in het theater nooit iets tastbaar gemaakt wordt. Het is er en een seconde later is het er niet meer. Het enige wat je doet is de verbeelding van de toeschouwer een beetje kietelen.

Waar ik vandaan kom is een “theatermaker” echter vooral een kleurrijke omschrijving van iemand met heel veel praatjes, een druktemaker. Het valt me dan ook zwaar als ik tegenwoordig mensen hoor die studeren voor “theatermaker”. Het doet me denken aan al die brave bourgeoismeisjes die iets moeten studeren om aan een “goede partij” te geraken, maar eigenlijk nooit van plan zijn om wat dan ook voor productiefs te doen behalve kinderen baren. Zij bekeren zich derhalve tot aangenaam nutteloze studierichtingen zoals filosofie of kleuterleidster. En nu kunnen deze lieden, vrouwen én mannen, dus ook studeren voor “theatermaker” en zich na hun studie hullen in zogenaamde vintage kleren die erop wijzen dat zij wel héééél politiek correct met recyclage bezig zijn. Wie een fijne verzameling van dit soort volk bezig wil zien, kan zich vanaf 26 augustus naar het theaterfestival begeven. Dat wordt weer dolletjes met al die makers!

De fabeltjeskrant

2010-06-10T05:54:00.000-07:00

De vaderlandse journaals op radio en televisie beginnen in de aanloop naar de verkiezingen steeds meer op de fabeltjeskrant te lijken. Je hebt de NVA waar Bart en Siegfried een geweldige immitatie van de knorpotten Ed en Willem Bever geven. Bij de CD&V zwaait juffrouw mier "tutututut" Marianne Thyssen de plak. Het Vlaams Belang heeft met Filip Dewinter een geweldige Bor De Wolf en Caroline Gennez kan met haar bourgeois-dedain voor de gewone man geweldig goed in de rol van juffrouw Ooievaar passen. En op 14 juli is het weer "oogjes dicht en snaveltjes toe". Back to business as usual.

Geef Brussel aan Israël

2010-06-02T02:02:00.000-07:00

Soms word ik zo moedeloos van Vlaanderen dat ik zou willen verhuizen naar Gaza. Liever uitgehongerd worden door een vijandige staat en een duidelijke vijand dan door een stel onbenullen van politici die amper de betekenis kennen van de woorden die ze uitspreken. Voor de fun ben ik afgelopen weekend eens een rondje gaan rijden met de fiets bij onze Franstalige landgenoten. Langs de Voerstreek naar Luik en Hoei, niet alleen zeer mooi, maar ook zeer leerzaam. Michel Daerden voert campagne met de slogans: “Tout le monde aime papa...” & “Le dernier des charmeurs”. Het is tenminste eerlijk: want dit zijn de verkiezingen van de gesjeesde charmezangers en andere showbizzgarnituren. Eens te meer moet het gebrek aan inhoud opgesmukt worden met bekende tronies in de friezen van de praalwagens.

Natuurlijk ga ik stemmen. Ik heb genoeg politieke geschiedenis moeten studeren om te weten hoe belangrijk die verworvenheid van het stemrecht is. Maar tegelijkertijd vrees ik dat de stemplicht ons gaat blijven fnuiken, omdat we dan rekening moeten houden met die honderduizenden SMS-democraten die stemmen op koppen ipv op inhoud. Ook daarom dus: weg met de stemplicht, leve het stemrecht.

Enige bedenkingen over de stemplicht

2010-05-10T13:37:00.000-07:00

Ja, daar zijn we weer geland. 4 maanden in culturele centra in alle mogelijke uithoeken van het land, het toerleven is een soort paralleluniversum. Je waant je soms met de bemanning van Star Trek op één of andere rare planeet. Maar je hoort ons niet klagen. Alleen dit: dat ze nu die verkiezingen nog in mijn bord smijten, dat is er teveel aan na die hele winter in cultuurbunkers.

Is het nu geen tijd dat iemand eens de moed heeft om de afschaffing van de stemplicht aan te kaarten. Ik weet het: het is een taboe. De hoeksteen van onze democratie! Waar onze voorvaderen voor gestreden hebben! Maar eerlijk mensen, denk eens na over de volgende argumenten:

-De uitslag van de volgende verkiezingen ligt door de stemplicht eigenlijk al vast. De malcontenten aan Vlaamse kant gaan massaal voor Ward De Bever en Siegheil Bracke stemmen. Door de afschaffing van de stemplicht kunnen we alvast iets doen aan de polarisering in het stemgedrag. Want de mensen die tegen hun zin gaan stemmen en de politiek toch maar een rotte boel vinden waar je liever je zondagse pistolets niet voor laat staan, blijven dan gewoon thuis.

-Politieke partijen zullen verplicht worden om ook tussen de verkiezingen door hun basis te blijven mobiliseren.

-Daardoor zullen ze de facto verplicht worden om ook inhoudelijk de zo beroemde "kloof met de burger" te dichten. Kiezers zullen immers pas naar de stembus trekken als er iets op het programma staat dat hen ook werkelijk interesseert. De politiek zal een stuk minder in zijn eigen navel kunnen blijven staren.

-De burger is heus wel mondig genoeg om zijn eigen gedrag op dit gebied te bepalen. Het referendum rond "de lange wapper" in Antwerpen bewijst dat het mogelijk is om burgers te mobiliseren en tegelijk bewust te maken rond een beleidskwestie. Geef ze dus een beetje vertrouwen en behandel ze niet meer als kleuters die "niet weten dat het voor hun eigen goed is".

U mag ze gratis hebben, mijn argumenten!

Een hond aan het woord

2010-03-03T02:07:00.000-08:00

Een hond aan het woord

Zo fijn gewerkt met Sien. De critici doorgronden het niet, zoals gewoonlijk. Maar, om het in de woorden van beest te zeggen: die doen precies of ze moeten nooit eens gaan kakken.

the real world

2010-02-08T02:22:00.000-08:00

De afgelopen anderhalve maand waren redelijk druk. Schrijven voor "the real world" is tijd-en energierovend. Uiteindelijk heb ik de nodige deadlines gehaald door mezelf op te sluiten en af te zonderen van de rest van de wereld. Dat was op zich wel prettig, al had ik af en toe wel een bloedhekel aan het monotoon gezelschap. Maar het resultaat is prettig. Na de rewrite van Lysistrata (een tekst uit 1998 die verbazend goed overeind is gebleven) vloeide "hondstuk" er eigenlijk in één geut uit. De korte stukjes die ik in de loop van het afgelopen jaar al verzamelde als kladwerk, lagen uiteindelijk allemaal in de vuilbak. Toen de hond in mij losbrak, ging de rest vanzelf. Ik heb het Sien Eggers ondertussen ook al een paar keer horen en zien doen op repetities en ik vond het fantastisch. Daarnaast: een hoop stress in de eindrepetities van "Den Oorlog" omdat Janine Bischops heel erg ziek werd, maar ook dat komt best wel allemaal goed. Zo zie je maar, als je je kas niet zit op te vreten in de virtuele wereld, kun je in de realiteit best een contente mens zijn.

Vlaanderen Boven

2009-12-19T04:58:00.000-08:00

Effe een online-stilte gehouden, omdat het offline veel te druk was. 2 theaterteksten afgewerkt en een franstalige productie gemaakt met Bert Kruismans de afgelopen maand. Die trip over de taalgrens deed wel deugd. We gingen try-outen in schilderachtige plekken zoals Frasnes-les-Anvaing en Rochefort en sloegen voor de premièrereeks onze tenten op in Bosvoorde, een dorp in de zuidrand van Brussel. De FDF-burgemeester en de staf van het lokale culturele centrum ontvingen er ons met de beste zorgen en dat is meer dan verrassend in een land waarvan de media ons proberen wijs te maken dat het op de rand van een burgeroorlog staat. Het viel dus vooral op dat de franstaligen in dit land een even grote hekel hebben aan het communautair gekrakeel dan wijzelf. De discrepantie tussen wat je daar hoort van de anderstalige Belgen en wat we in de media voorgeschoteld krijgen, is nauwelijks te beschrijven. Een aantal Vlaamse toeschouwers vond de voorstelling "nog braaf". Maar ze zagen niet hoe gechoqueerd het franstalig publiek was wanneer bij de start "De Vlaamse leeuw" weerklonk en Bert met zijn leeuwenvlag uit de coulissen kwam. Voor hen was dat een regelrechte provocatie. En dat gegeven hebben we in de 75 minuten die erop volgden zorgvuldig ontkracht voor die lui. Want als er langs 2 kanten van de taalgrens zo'n vijanddenken is ontstaan, dan danken we dat vooral aan die 50 debielen die altijd met vlaggen staan te zwaaien langs weerskanten. En vooral omdat het altijd diezelfde 50 mongolen zijn die dan minutenlang aandacht krijgen in de journaals. Ze zijn met 50 godbetert! Vijftig!

Wat ook veel zei, was de achterdocht waarmee ons humoroffensief in de media werd bekeken. Tot ik doorkreeg dat die journalisten, net zoals de politici, natuurlijk al jaren geld verdienen aan die communautaire koehandel. Als dat in de geesten van de bevolking herleid wordt tot de bagatel die het werkelijk is, dan zitten er 500 journalisten en politici zonder werk. En dat kunnen we in deze tijden van crisis natuurlijk missen: nog meer werklozen!

Toch is het debuut van Bert in het frans meer dan geslaagd. De zalen lopen vol en de aanvragen voor nog meer optredens stromen vlotjes binnen. Ik ben er eigenlijk best trots op dat we dat met Bert voor mekaar hebben gekregen. Het zegt iets over de spirit van dit land.

Helderziende Pers

2009-11-17T00:35:00.001-08:00

Ik ben een jaar of twee journalist geweest. Maar het knallen tegen deadlines bleek uiteindelijk niet zo mijn ding. (Hoewel ik er nu ook de hele tijd mee zit...) Nu is dat blijkbaar geen bezwaar meer. Ik verklaar mij nader: afgelopen vrijdag ging het nieuwe programma van Els De Schepper in de Lotto-arena in première. Naar goede traditie gaf Els de mensen daar alweer meer waar voor hun geld dan ze gevraagd hadden en was de show pas afgelopen rond half twaalf. Zo ongeveer rond de sluitingstijd van de laatste krantenpagina's. De Gazet Van Antwerpen speelde het desalniettemin klaar om de volgende dag (zaterdag dus) als enige krant reeds een recensie te laten verschijnen. Er zijn een paar mogelijkheden:

1) Journalist Peter Briers schreef zijn verslag tijdens de pauze en liet het tweede deel voor wat het was.

2) Journalist Peter Briers schreef zijn recensie op basis van een try-out en fantaseerde er de Lotto-arena bij.

3) Journalist Peter Briers is helderziend en moet zich dus dringend inschrijven voor de volgende reeks van "het zesde zintuig".

Telenet denkt aan mij!

2009-10-27T14:05:00.000-07:00

Vandaag kreeg ik telefoon van een verdacht vriendelijke dame van telenet.

Zij: Goeiedag, ben ik bij de familie Nelissen?

Ik: Ja, onderandere...

Zij: Dag meneer ik ben Gwen Van Horebeke (de echte naam van de betrokkene werd veranderd) van Telenet en ik bel u om u een aanbod te doen. Hebt u even tijd?

Ik: Nee, maar iets zegt me dat u dat niet zal tegenhouden.

Zij: Ik zie dat u alleen telefoon en internet hebt van telenet en dat u nog geen digitale televisie hebt.

Ik: Dat klopt.

Zij: Wist u dat wij nu een interessante aanbieding hebben om naast uw telefoon-en internetabonnement nu ook een digitaal televisie-abonnement te geven en dat het u allemaal samen goedkoper zou uitkomen?

Ik: Wacht eens even juffrouw. Belt u mij nu werkelijk om te zeggen dat ik uw maatschappij op dit moment teveel betaal?

Zij: U kan serieus besparen door bij uw telefoon en internet-abonnement ook een digitaal tv-abonnement te nemen.

Ik: Dus op dit moment betaal ik u dan teveel? Dat is formidabel, vindt u niet?

Zij: Hoe bedoelt u?

Ik: Dat u mij belt om te zeggen dat telenet minder wil verdienen aan mij.

Zij: (stilte)

Ik: Dat is de eerste keer dat ik zoiets meemaak.

Zij: Waarom hebt u eigenlijk nog geen digitale televisie?

Ik: Omdat ik te weinig tijd heb om voor mijn tv te hangen.

Zij: Maar u weet toch dat u dan nog veel meer kanalen kan ontvangen...

Ik: Voor minder geld?

Zij: Inderdaad. Ik reken het even uit voor u: dat zou u een besparing opleveren van 25 euro per maand!

Ik: Dus telenet wil 25 euro minder van mij?

Zij: Als u digitale televisie bijneemt.

Ik: Die digitale televisie interesseert mij niet, maar die 25 euro wel!

Zij: Als u wil, dan breiden we uw abonnement uit en dan bespaart u geld.

Ik: Nee, ik wil alleen de besparing. Kan telenet dat geld niet gewoon terugstorten? Als jullie dat toch zelf teveel vinden...

Zij: Nee meneer, de bedoeling is dat u eerst digitale televisie neemt. Kent u de voordelen van digitale televisie?

Ik: Nee

Zij: U hebt een groter aanbod van kanalen en kan programma’s terug opvragen en films opvragen wanneer u wil.

Ik: En dat opvragen, daar moet je dan apart voor betalen?

Zij: Ja, maar u bent niet verplicht om dat te doen natuurlijk.

Ik: Ik moet daar niet voor betalen?

Zij: Nee, u bent niet verplicht om programma’s of films op te vragen.

Ik: Dan heb ik dus eigenlijk geen digitale televisie nodig om die 25 euro terug te krijgen?

Zij: Waarom hebt u eigenlijk nog geen digitale televisie?

Ik: Kent u Bruce Springsteen?

Zij: Ja

Ik: Hij zingt er een goed nummer over: ‘57 channels and nothing on.’

Zij: Ik ken alleen ‘Born in the USA’.

Ik: Da’s spijtig. Maar u interesseert mij Gwen.

Zij: Hoe bedoelt u?

Ik: Omdat u door Telenet wordt betaald om klanten te zeggen dat ze teveel betalen.

Zij: Ja, en?

Ik: Bent u zelf al betaald?

Zij: Ik werk hier nog maar 2 weken.

Ik: Zijn er al veel mensen op uw aanbod ingegaan?

Zij: Ja, veel mensen vinden het interessant. Als u wil dan doe ik u een voorstel voor een nieuw abonnement. Ik zie hier dat u op uw internet-verkeer zeker 7 euro kan besparen.

Ik: 7 euro! Fantastisch. Daar kunnen we met drie van naar de frituur. Behalve als we met die 7 euro een fantastisch programma willen bekijken dat we gemist hebben.

Zij: Dat kost maar 4,5 euro meneer.

Ik: Dus als ik op een maand een programma of 5, 6 opvraag, ben ik mijn winst van 25 euro al terug kwijt.

Zij: Ja, maar u bent niet verplicht om dat te doen.

Ik: Maar waar gaat telenet uw loon dan van betalen juffrouw?

Zij: Daar hoeft u zich geen zorgen over te maken.

Ik: Dat is ontroerend!

Zij: Zal ik u een aanbod voor een nieuw abonnement maken?

Ik: Nee, ik bent te geëmotioneerd om daar nu over te kunnen beslissen.

Zij: Hoe bedoelt u?

Ik: Dat telenet zich zo’n zorgen maakt over mij! Zal ik u mijn bankrekening geven? Dan kan telenet dat geld gewoon op mijn rekening zetten.

Zij: Nee, meneer zo werkt het niet.

Ik: Spijtig.

Zij: Dus u wil geen digitale televisie?

Ik: Nee.

Zij: Waarom niet?

Ik: Daarom niet.

Zij: Maar weet u wat de voordelen zijn?

Ik: Ja, maar de nadelen ken ik ook.

Zij: Dus u wil geen digitale televisie.

Ik: Zo is het.

Zij: Ok, dan wens ik u nog een fijne dag.

Ik: Ja, bedankt. Alleen jammer van die 25 euro.

Zij: Hoezo?

Ik: Daar wilde ik een fijn boek van gaan kopen.

functioneel bloot

2009-10-24T08:42:00.000-07:00

Ze hadden bij de VRT geld gestoken in een leuke film over het communeleven in de seventies. Het scenario droeg de titel: "my queen Karo". Ja, daar zagen ze wel brood in. Tot die film af was en het een onverdraaglijk artistiekerig lor bleek te zijn, waarin de acteurs zich vooral verveelden op het scherm, zoals ze zich verveelden op de set. Maar daarom niet getreurd. Want daar vond de marketingafdeling van de VRT snel iets op: ze monteerden een reclamefilmpje rond de 4 naaktshots van Mathias Schoenaerts. En zie: de blote kont van Mathias zorgt er nu voor dat alle Vlaamse huisvrouwen smachten naar de release van "my queen Karo".

Mathias, die overigens een meer dan formidabel acteur is, leert na het gestuntel van de productie in "Los Zand", het vak weer eens langs de harde kant kennen. Ik leef met hem mee, hoewel mijn harige reet natuurlijk nooit één filmticket zal verkopen!

Spijtig van die linkerhanden

2009-08-25T13:55:00.000-07:00

Het is allemaal begonnen in de jaren 80. Ineens moest je een afspraak maken om naar de kapper te gaan. Daarvoor kon je bij de buurtkapper binnenspringen wanneer het je uitkwam. En als er teveel volk zat, dan ging je gewoon een andere keer terug. Ik herinner me de dorpskapper Armando in Merksem, die met zijn twee Italiaanse neven de hele dag landerig uit zijn vitrine naar de bredabaan zat te staren en er dan in slaagde om je toch nog drie kwartier te laten wachten als je zijn zaak betrad. Het was verloren tijd, maar het had wel iets want ondertussen vernam je wat Armando dat jaar weer meegemaakt had tijdens het familiebezoek in Cagliari. Maar in de jaren 80 ontdekte het kappersgild dat het zijn prijs kon opdrijven als ze deden alsof hun tijd heel kostbaar was en dus werd de toonbank verrijkt met een telefoon en een vuistdikke agendaboek. Zo keerde de kapper de relatie met zijn klanten om. De klant moest blij zijn met een gaatje in de agenda van zijn o zo gewilde kapper! Het gedoe van zo’n strandjanet die doet alsof je blij moet zijn dat hij je überhaupt wil bekijken, werkte mij op den duur zo op mijn zenuwen dat mijn haar er allemaal van uitgevallen is. Problem solved.

Helaas: de afgelopen decennia hebben allerlei andere middenstanders de kapperstruuk ontdekt. Zo moest je afspraken beginnen maken met loodgieters, tv-herstellers en godbetert, zelfs in sommige kledingwinkels! De meest recente categorie om zich nu aan deze marketingtruuk over te geven zijn mijn vrienden de fietsherstellers. Als je met een paraplu-wiel naar de fietswinkel trekt, dan meldt een dame gewapend met een computer je doodleuk dat je wiel binnen 10 dagen terug beschikbaar is. En hoe moet je dan ondertussen fietsen? Met een reservewiel dat je even kan kopen bij hen... Da’s dan 100 euro, bedankt en tot binnen 10 dagen. Zoals jullie misschien wel weten, peddel ik elk jaar een paar duizend kilometer rond met een racefiets en die moet elk jaar wel eens binnen voor een groot onderhoud. Nieuwe ketting, remblokken nakijken, versnellingen afstellen, etc... Daar heb ik nu dus, voor de eerste keer in mijn leven, een afspraak voor moeten maken: binnen drie weken wordt mijn carbonnen ros verwacht bij de fietsenmaker voor een dagje in de polykliniek der tandwielheelkundige van ons dorp. Ondertussen kreunt mijn fiets zich door de af te malen kilometers heen op een zo pijnlijke manier dat ik er bijna medelijden mee krijg. Het is dus dringend tijd voor de terugkeer van de gouwe ouwe zelfstandige die met hongerige blik zit te wachten op klandizie en je meteen helpt als je hem een probleem presenteert uit zijn vakgebied. Er zijn vast nog wel wat mensen te vinden die liefst zo snel mogelijk geholpen worden, zonder dat ze het gevoel krijgen dat ze de lokale wielertechnicus afhouden van het oplossen van stringentere problemen, zoals de honger in de derde wereld, de oorlog in Irak en het onderhoud van zijn peperdure computer om afspraken mee te maken. Instant fietsherstellers zijn een gat in de markt. Spijtig van die twee linkerhanden van mij.

Grote lichten in de politiek

2009-07-30T01:03:00.000-07:00

Vandaag in onze reeks "grote genieën van het Belgisch politiek bestel": Servais Verherstraeten. De CD&V mandataris die zoals alle pittbulls glimlachen verwart met "zijn tanden laten zien", bracht naar aanleiding van de ontsnappingen uit 2 gevangenissen een geniaal idee te berde. Hij wil iedereen die ontsnapt het recht ontzeggen om vervroegd vrij te komen. Dat is natuurlijk op voorwaarde dat die dan ooit terug bij de lurven gevat worden. Wat in de eerste plaats al niet de bedoeling is bij een ontsnapping, lijkt me. Wanneer ze bovendien gepakt worden, is die maatregel in mijn ogen meer een bijkomende motivatie om nog eens te ontsnappen, dan een aansporing om braaf te blijven. Enfin, maar Servais is toch maar weer eens op TV gekomen om kritiek te geven op een beleid dat in handen is van zijn partijgenoot Declercq.

Wat we zelf doen, doen we beter

2009-07-27T15:29:00.001-07:00

Kris Peeters is verontwaardigd omdat de mannen van Opel kiezen voor het grote geld in Duitsland en niet voor een gezellig, onafhankelijk, politiek instabiel Vlaanderen. Hij vond 500 miljoen een geweldige geste. Zelfs in Wallonië vonden ze dat om te lachen. En daar gaat het de laatste tijd verdacht goed met het aantrekken van buitenlandse investeerders. De Vlaamse regering oogst eindelijk wat al die nationalistische neuzelaars al 30 jaar bepleiten: wat we zelf doen, doen we beter (naar de kloten). En binnenkort is Vlaanderen één groot Bokrijk. Een groot schilderij van Pieter Breughel. Maar wel met overal schone leeuwenvlaggen!

NVA

2009-07-17T12:26:00.000-07:00

Een aantal mensen in mijn kennissenkring heeft zich tot de NVA bekend. Zij deden dat in het kader van de vrije meningsuiting in 't algemeen, de stemplicht in het bijzonder en ze kwamen er op een barbecue, onder invloed van ettelijke liters alcohol, voor uit. Het gekraak van de gecremeerde worsten nadien was oorverdovend.

verkiezingskoorts

2009-06-03T14:39:00.001-07:00

Mijn vrouw heeft zich openlijk bekend tot de PVDA+ en dat heeft een zeer hilarisch gevolg gekregen. Een SPA-mandataris (wiens naam we uit beleefdheid achterwege zullen laten) schreef haar een mail op hoge poten. Afgelopen september had hij haar namelijk eens een hand gegeven en hij scheen zich daarop te beroepen om op haar stem te kunnen rekenen. Bovendien verweet hij haar het socialisme in de steek te laten, terwijl hij zelf slechts sinds een paar maanden officieel socialist is. Het lijkt me dat de verkiezingskoorts sommige mensen echt doet ijlen.

Goe en mé u?

2009-05-24T03:36:00.000-07:00

Ambachtshalve lees ik elke week alle mogelijke vakliteratuur. Daar zijn altijd formidabele ontdekkingen in te doen. Zo laat één van de mensen die zich hoofdredacteur laat noemen deze week optekenen dat "troosteloos" hetzelfde betekent als "ontroostbaar". Maar volgens de taalraadsman van de VRT gaat het weergaloos goed met onze taal. Als onkunde de norm is, heeft hij ongetwijfeld gelijk.

Wis Banan

2009-05-13T13:39:00.000-07:00

Even een verhaaltje voor alle mensen die zo ijverig over het coke-gebruik van Tom Boonen vallen. Zo'n 40 jaar geleden spendeerde ik een groot deel van mijn jeugd in de buurt van het parcours van de wereldberoemde scheldeprijs. Vanaf het café aan de hoek van de Eethuisstraat en de Calixbergdreef was het nog anderhalve kilometer tot de aankomst. Dat was het café van Wis Banan. Het etablissement verborg achter een immens Decaporgel een groezelig feestzaaltje, het rook er naar sigaren en verschraald bier. Elk jaar wist Wis Banan wel één of andere ploeg te overtuigen om zich te komen omkleden in haar etablissement voor en na de koers. Dat was bijzonder goed voor de commerce. Jaar na jaar stonden we op elkaars voeten om helden als Freddy Maertens, Roger De Vlaeminck, Frans Verbeeck en -ja God zelve- Eddy Merckx op hun sokken, half ontkleed te zien rondbaggeren op de tegelvloer. Bazin Wis was op een leeftijd gekomen waarop ze de strijd met het haar dat groeide onder haar neus had opgegeven. Maar de dag van de scheldeprijs hees ze haar imposante bovenlijf steevast nog eens in een corset, zodat je op haar decolleté moeiteloos tien drinkbussen kwijt kon. Dat zorgde er namelijk voor dat de coureurs na de koers ook nog wat bleven plakken. De post-scheldeprijs feestjes bij Wis Banan waren legendarisch. Elk jaar doken er weer straffere verhalen op van wielrenners die op handen en voeten 's ochtends vroeg het café uitkropen op zoek naar hun fiets. Daar werd geen schande over gesproken. Nee, dat waren toen echte mannen. En aan de strafste van allemaal had Wis Banan haar naam te danken. In de jaren dat zij nog geen corset nodig had om haar boezem in de juiste plooi te leggen, had Rik Van Steenbergen ooit op zijn sokken in het achterzaaltje rondgelopen. Wis, die toen dus nog gewoon Louise heette, was onder de indruk van de wielerheld en wilde hem achterin wel eens gaan bekijken. Dus verdween ze vanachter haar toog om even te gaan piepen in het zaaltje. Maar ze kwam niet direct terug, waardoor er in het overvolle café onrust ontstond onder de klanten. Ze sloegen zelf aan het tappen en toen Louise 15 minuten later terug tevoorschijn kwam met een verkreukt kapsel gonsde de vraag die niemand durfde te stellen door heel het café: allez Wis, waar hebt gij nu gezeten? Waarop zij volgens de overlevering zei: "Ik moest meneer Van Steenbergen zijn banaan brengen." Sindsdien was zij Wis Banan.

Wielrennen is een sport voor echte venten. Niet voor kreuk-en geurloze etalagepoppen.

Djiezes krijst

2009-05-13T13:15:00.000-07:00

De Paus is op toernee in Israël. Als hij Engels spreekt, klinkt hij als Dr. Strangelove, de krankzinnige nazikernfysicus gespeeld door Peter Sellers in de gelijknamige film. Om te verhinderen dat zijn rechterarm in een hitlergroet wegschiet, houdt hij zijn handen werkelijk overal gekruisd. Zelfs in de moskee. En dankzij dat bezoek aan die moskee, weten we nu ook dat de paus witte sokken draagt! Van die dikke katoenen tennissokken. Nu begrijp ik eindelijk waarom vrouwen daarop afknappen.

Maar 1 ding snap ik niet. Die mens komt dan in Bethlehem en dat wordt door de journalisten omschreven als "de geboorteplaats van Jezus". Terwijl het niet eens zeker is dat die mens ooit bestaan heeft. Wat is het volgende? De Paus op bezoek in de geboorteplaats van Hercule Poirot?

de wonderen der techniek

2009-05-03T07:15:00.000-07:00

Eindelijk heb ik het door! De VRT-sportredactie is in het bezit van fantastische nieuwe technologie. Ze passen die toe bij hun wielercommentator Renaat Schotte. Het gaat om computersoftware die de scheten van Renaat achterwaarts afspeelt in realtime, zodat het lijkt alsof hij commentaar geeft op wat zijn ogen zien. Maar in werkelijkheid vertelt hij natuurlijk geen reet.

Vlaanderen vakantieland

2009-04-27T12:01:00.000-07:00

Ik ben er een paar dagen niet goed van geweest, maar zoals de volkswijsheid zegt: alles went, ook hangen. Vrijdag maakte Terzake de uitslag van hun vorige weekpoll bekend. Die ging over de privé-detective waar Jean-Marie Dedecker mee had geprobeerd om toch maar een halve gram bezwarend materiaal over Karel De Gucht te vinden. Dat was niet gelukt. Maar toch kreeg hij overal, en in het bijzonder bij Terzake, de kans om zijn paranoïde discours te komen voeren. En zie: samen met Dedecker vonden 88% van de kijkers van Terzake dat "waar rook is, ook vuur is". Terzake is één van de vlaggenschepen van Canvas, de zender voor de zogenaamde meerwaardezoeker in Vlaanderen. Afgaand op deze poll is die meerwaardezoeker vooral nostalgisch naar de goede oude tijd onder de Gestapo. Kan ook moeilijk anders met al die documentaires over de tweede wereldoorlog waar ze bij Canvas zo graag mee uitpakken als er geen voetbal of wielrennen is. Als ik journalist was bij Terzake, zou ik me bovendien toch lichtelijk zorgen beginnen maken over de manier waarop mijn info bij de kijkers aankomt. Maar wie ben ik. Een oude zeurkous. Of zou JDD die poll ook gemanipuleerd hebben door zijn aanhang op te roepen om massaal in te loggen? Hoe het ook is: ik denk er sterker dan ooit aan om mijn biezen te pakken en Vlaanderen te laten voor wat het is, een vakantieland.

Beestenbos is boos

2009-04-13T04:57:00.000-07:00

Ik weet niet of het jullie al is opgevallen, maar de journaals en nieuwsuitzendingen voor volwassenen beginnen meer en meer op Ketnetnieuws te lijken. Vooral markant is het overdadig gebruik van het woordje "boos". Een ouderwets conflict, discussie, meningsverschil, bedreiging, polemiek, e.d. bestaan blijkbaar niet meer. Om dit soort situaties samen te vatten wordt telkens het woordje "boos" gebezigd. Het halve VRT-journaal hangt ervan aaneen. De CD&V is boos op de VLD. De VLD is boos op de SPA. En allemaal samen zijn ze boos op Jean Marie Dedecker. Bij mij roept dat woord taferelen op uit de kleuterklas. "Nu ben jij een heel stout kindje geweest! De juf is boos! Ga maar in de hoek staan!" Maar ja, ik was dan natuurlijk een heel stout kindje. Boos is geen woord voor volwassenen. Boos degradeert de razernij die politiek veroorzaakt tot een vermaning van de kleuterjuf. Ik eis mijn taal terug godverdomme! Ik word razend van boos.

Michael Freilich for president

2009-04-09T02:49:00.000-07:00

Michaël Freilich, heeft een truukje gevonden om zijn boekje "Joods Actueel" iedere maand in de media te krijgen, nml. de verongelijkte kloot uithangen. Dat is niet zo moeilijk. Met een beetje goede wil kan iedereen de hele dag de verongelijkte kloot uithangen. In deze tijden van internet en fora allerhande, wordt er meer gepubliceerd dan een productieve bladluis in heel zijn leven kan verorberen. Het is dan ook geen zware opgave om ergens storende, of kwetsende opmerkingen te vinden. Alleen schijnt Freilich daar zo'n beetje een sport van te maken. Als iemand het woord Israël of Joods uitspreekt staat onze vriend al gereed met zijn vingertje om zich druk te maken, desnoods over de intonatie waarmee het uitgesproken wordt. En wat me nog het meeste verbaast, is dat de media daar zelf altijd intrappen. Iedere keer mag de kleinzoon van de uiterst beminnelijke Louis Davids, zijn gratis PR komen verzorgen. Wat onze vriend blijkbaar niet door heeft, is dat hij zo langzamerhand ongelofelijk op de mensen hun zenuwen aan het werken is met zijn gezaag over onze onheuse houding tegenover Israël. En als we nu eens afspreken van hem gewoon dood te zwijgen in 't vervolg. Ik ben namelijk benieuwd wat voor stunt hij dan zal uitsteken bij de volgende verschijningsdatum van "Joods Actueel". Hopelijk gaat hij niet naakt op de cover.

Leve de nullen

2009-04-02T09:12:00.000-07:00

Iedereen zit zo'n beetje te wachten op het ontslag van René Vandereycken als bondscoach. Nochtans is die mens een symptoom van "de Belgische aanpak". Die berust op een taktiek die ook Yves Leterme tot ongekende hoogten heeft gedreven, nml: alle problemen hardnekkig blijven ontkennen. Als je je kop lang genoeg in het zand steekt, gaat alles vanzelf weg. Wat leven wij toch in een formidabel land! Als iemand in België beticht wordt van "leiderschapskwaliteiten", betekent dat dus vooral dat die mens heel goed zijn kop in het zand kan steken. Binnenkort zijn er in Plankendael dus twee nieuwe struisvogels te zien: Yves en René. En iets zegt me dat ook de top van de SPA, het bestuur van Antwerp en de helft van de huidige regering daar eigenlijk thuishoren. Ze kunnen maar beter een groter kot gaan bouwen.

De comeback van Yves

2009-03-24T02:01:00.000-07:00

Wil iemand mij alstublieft zeggen welke pillen Yves Leterme pakt? Er moet één of andere superversie van Prozac op de markt zijn, want wat die mens allemaal uit zijn nek lult met het oog op een comeback in de nationale politiek, grenst toch wel echt aan het delirium. Wie zich afvraagt hoe machtswellustelingen eruitzien, moet maar eens naar een foto van Yves en zijn dikke vriend Jo(mmeke) Vandeurzen kijken. Die hebben het gepresteerd om het land los de verdoemenis in te storten en komen ons nu wijsmaken dat het allemaal de schuld van de anderen was. Het zou even geloofwaardig zijn als Ossama Bin Laden ons komt vertellen dat 9/11 de schuld was van de fabrikant van zijn lattenbodem, die ervoor zorgt dat hij slecht slaapt de afgelopen 10 jaar. Vlamingen houden wel van "suckers". Dus dat voorspelt weinig goeds voor de volgende verkiezingen.

Bert's referendum

2009-03-03T01:28:00.000-08:00

Bert Anciaux kiest voor de vlucht vooruit. Het klinkt genereus: "Mannen, al die heisa om mijn persoontje, dat vind ik ook niet leuk. Zet mij op de laatste plaats en dan zien we wel waar ik uitkom." Hij omringt zich eigenlijk al op voorhand met redenen om tijdelijk uit de politiek te verdwijnen. Dat zijn beleid de laatste twee jaar op fameuze weerstand botst, zal daar ook niet vreemd aan zijn zeker? Benieuwd of hij zal gaan uithuilen bij de "alte kameraden" van de SLP als de SP-kiezers hem rechts laten liggen.

Het zesde zintuig

2009-02-18T03:04:00.000-08:00

Tot mijn groot jolijt komt er een tweede seizoen van "het zesde zintuig", een soort idool voor helderzienden. Vanzelfsprekend mogen alleen de kandidaten meedoen die zich voor het begin van de eerste reeks, al voor de tweede reeks hadden ingeschreven!

Thuis

2009-02-12T08:35:00.000-08:00

Zie ik gisteren toevallig nog eens een aflevering van "thuis" de VRT-soap. In de generiek zingen ze daar op een gegeven moment: "thuis, waar om het even wie de hoofdrol speelt". Dat vind ik toch geen compliment voor de acteurs. 't Zal wel aan mij liggen.

theatergeschiedenis volgens De Standaard

2009-02-08T13:53:00.000-08:00

In De Standaard dit weekend een leerzaam artikel over de evolutie van Vlaamse dramareeksen op televisie. Interessante stuf, tot we daarin lezen dat "Stanny Crets de eerste theateracteur was die de overstap naar de televisie maakte". Voor alle duidelijkheid: Stanny is een fijne, getalenteerde vent. Maar toen hij zijn overstap maakte, waren we al een eind in de jaren '90, terwijl de televisie toen al bijna 40 jaar bestond. De jeugd-en dramareeksen waren al van in het begin bevolkt door mensen die hun kost verdienden in het theater. Dat wil zeggen: toen theatergezelschappen nog acteurs in dienst hadden. KVS, KNS en NTG waren hofleveranciers van het dramatisch gezelschap van de BRT. Ach, maar nu snap ik het eindelijk: die mannen van De Standaard zijn natuurlijk van de generatie die gevormd werd met het gedacht dat de theatergeschiedenis begonnen is met Maatschappij Discordia, begin jaren '80, en niet 3000 jaar geleden. Hoe kan ik zo stom zijn!

collectieve verontwaardiging

2009-02-04T06:31:00.000-08:00

Via Facebook word ik ten allenkant gesolliciteerd om deel uit te maken van allerlei collectieve verontwaardigingetjes. Ge krijgt dan uitnodigingen voor groepen over: "neen aan het geweld tegen kinderen naar aanleiding van de moorden in Dendermonde", of "ik vind ook dat de joodse gemeenschap geen gevoel voor humor heeft", of "tegen de marginalisering van cultuurrecensies-en journalisten in kranten", etc... Ik wil u hier even melden dat mij dat allemaal geen bal kan schelen. Als je moppen maakt over mensen wiens waardenstelsel op een religie gebaseerd is (moslims of joden of katholieken of boedhisten) dan weet je op voorhand dat je wel ergens een shitstorm veroorzaakt, dus: hang dan niet de martelaar uit. En het is niet omdat er 1 zot een crèche in Dendermonde binnenstapt dat alle kinderen in gevaar zijn. En dat de cultuurjournalisten als "overbodig" worden gezien, hebben ze aan zichzelf te danken. En laat mij nu gerust.

Anciaux en de Israëli's

2009-01-30T03:00:00.000-08:00

Soms vraagt een mens zich af wat Anciaux eigenlijk ooit de politiek heeft ingedreven. Hij loopt daar rond als een olifant in een porseleinwinkel. De afgelopen 15 jaar kon hij zijn domheid en gebrek aan tact altijd vermommen als emotionaliteit, maar wie gelooft dat nu nog? Anciaux had beter moeten weten dan zich zo te vergrijpen aan de toestand in Israël. Want voor een schuldgevoel groot of klein, moet je vooral in de joodse traditie zijn. Wie anders is erin geslaagd om de Romeinen een rebellenleider te laten executeren 2000 jaar geleden en vervolgens de aanhangers van die rebellen hun hoofdkwartier te laten oprichten in Rome. Of waren Jezus en zijn apostelen dan toch Palestijnen? Ge moet twee keer nadenken, voor ge die mannen schoffeert Bert. Voor ge het weet, hechten ze uw huis aan als kolonistenterritorium.

de herbewapening

2009-01-24T06:34:00.000-08:00

Het is bijltjesdag bij de cultuurelite. Nu het eerste brouwsel van het "publiekstoneel" gepresenteerd werd, zijn blijkbaar de messen gewet om het cultuurterritorium veilig te stellen. Lieven Vandenhaute, de oppercultuurnicht van de VRT, kwam in Terzake met het nodige dedain vertellen dat "zaterdag, zondag, maandag" van Dirk Tanghe een veredelde amateurproductie was. Het was meteen ook een reden om het vingertje op te steken naar Bert Anciaux die het gewaagd had om tegen het advies van de commissie toch subsidies aan dit initiatief te geven. Nu kan het best zijn dat die productie op niks trekt, ik heb het niet gezien. Maar de minachting die van Vandenhaute's handlebar-moustache droop, was een slag in het gezicht voor iedereen die met het verachte "volkstheater van het grote gebaar" bezig is. Het zit de cultuurpausen al zeer lang hoog dat er geknabbeld wordt aan hun subsidiemonopolie door een zeer volwassen geworden entertainmentsector, die in tegenstelling tot hen, wél een publiek bereikt. Eén boodschap jongens: jullie amechtig bourgeois gekrakeel ter verdediging van de eigen burcht komt te laat. Veel te laat.

Inspiratie

2009-01-21T02:14:00.000-08:00

Gisteren op de BBC de inauguratie van Obama gevolgd. Weet je wat vanuit dit onnozele landje zo vreemd is om te zien? Obama is een politicus die inspireert. Als hij het woord probleem uitspreekt, spreekt hij daarna ook het woord oplossing uit. Als hij het woord conflict uitspreekt, heeft hij het daarna ook het over uitpraten. Bovendien is hij de eerste wereldleider die ik ooit hoor spreken over "non-believers" als een volwaardige groep. Hij definieert ze niet als "andersgelovigen" of "a(nti)theïsten". Nee, hij zegt gewoon wat we zijn: non-believers. En daar is niks mis mee. Een politicus die inspireert in plaats van te verdelen om te heersen. Dat ik dat nog mag meemaken! De Vlaamse pensenkermispolitiek kan er een vette punt aan zuigen.

De baseline van Caroline

2009-01-17T06:57:00.000-08:00

Heden is de boodschap van Caroline Gennez: de SPA verandert niet van naam, alleen de baseline verandert. Een "baseline", lieve kijkbuiskinderen, is een vakterm uit de reclame en staat voor de slogan die het merk of het logo moet ondersteunen. Vroeger hadden partijen geen baseline nodig. Toen was het aan de naam wel duidelijk waar ze voor stonden. Bij de socialistische partij, was dat bijvoorbeeld voor: het socialisme. Maar sinds Patrick Janssen en zijn accolieten het socialisme hebben afgeschaft, heeft de partij een "baseline" nodig. Misschien ligt het aan mij, maar sinds Caroline heeft gezwaffeld met TV-regisseur Jan Eelen, begint de SPA meer een meer op een sequel van "het eiland" te trekken.

Bert Brokkenpiloot

2009-01-16T01:53:00.000-08:00

Arme Caroline Gennez: niemand die haar gewaarschuwd had dat als Bert Anciaux zijn smoel in een partij laat zien, de boel naar de kloten gaat. 't Is geen kwestie van communicatie, Caroline. 't Is een kwestie van uw recente politieke geschiedenis te kennen. Begin even bij de V van Volksunie.

Anders Progressief

2009-01-13T05:50:00.000-08:00

Ge hebt dus: Socialisten Progressieven Anders. We hadden al: andersgelovigen, anderstaligen, andersgeaarden, andersvaliden, etc... M.a.w. als er een vuil of beladen woord in zit, zetten we er "anders" bij en dan lijkt het weer alsof we ongelofelijk breed van gedacht zijn. Ik ben wel benieuwd hoe de progressieven "anders" gaan zijn. Zijn ze voor progressieve achteruitgang misschien? Of is de enige bedoeling: Bert Anciaux zijn ministerpost veilig stellen na de volgende verkiezingen? Dat wordt weer lachen geblazen!

Slaapwel Vlaanderen

2009-01-12T06:21:00.000-08:00

Wat me opvalt als ik 2 weken in het buitenland heb gezeten? Hoe fucking saai Vlaanderen eigenlijk is. Ik zette gisteren met een fameuze jetlag de TV aan en stelde toen vast dat er in het hele nieuws zelfs geen half interessant item viel te bespeuren. En als ik de kranten vandaag lees is het belangrijkste nieuws dat Goedele Liekens en Bart De Wever een nieuw komisch duo vormen in de slimste mens. Booooooooring! Wat zit ik hier eigenlijk nog te doen? Als ik niet oplet verveel ik me nog dood.

Leterme und kein ende

2008-12-19T06:43:00.000-08:00

Sinds gisterenavond zit iedereen te kijken naar die doodstrijd van de regering Leterme en de journalisten vragen zich verbaasd af waarom daar maar geen einde aan komt. Dat hebben ze zich al een paar keer afgevraagd bij deze regering. En toch gaat dat spel maar niet kapot. Dat hoeft ook niet te verbazen: de katholieken zijn tegen euthanasie. Wie weet wat voor een aap tovert Yves nu weer uit zijn mouw om de brand te blussen. Volgens mij heet die aap weer Guy.

De film van ome Gaston

2008-12-14T10:49:00.000-08:00

Ik heb even tijd nodig gehad om het te verwerken, maar vorige week ben ik naar de première geweest van "christmas in Paris". Ge weet wel, de film die zonder veel gêne aangekondigd wordt als "de laatste film van een levende legende". Daarmee wordt verwezen naar de rol van Gaston Berghmans, één van mijn helden in de comedy. Maar wat hebben ze Gaston (en alle andere acteurs) daar in hemelsnaam aangedaan?!

Hans Royaards schreef en regisseerde dit onding en speelt er ook nog eens in mee. Zijn zoon Ben Royaards vond dat hij het spel moest produceren. Ze verdienen voor hun prestatie alletwee een proces wegens misdaden tegen de mensheid. Want dit is werkelijk de slechtste film allertijden. Het is nog erger dan "the Antwerp killer" en wie dat onding ooit gezien heeft, weet dat het dan heel erg moet zijn. De scenario-en regiefouten stapelen zich bij "christmas in Paris" op tegen werkelijk hels tempo. Je moet op den duur al seniel zijn om de prent nog te kunnen volgen. Om dat alles te maskeren is de film voorzien van muziek. En daarmee bedoel ik: werkelijk de hele tijd. Elke scène krijgt een saus strijkers mee die mij op den duur zowaar deed verlangen naar de muzak van een winkelstraat tijdens de kerstdagen.

Blijkbaar heeft niemand durven zeggen tegen Hans Royaards dat hij beter ook een beetje had nagedacht over zijn scenario, voor hij zijn kattenbelletje verfilmde. Een oude komiek op zijn retour laten leven in een boot is 1 ding. Dat schip dan de belachelijke naam "de comedyboot" meegeven en die boot inrichten als een postmodern hoerenkot, is dan weer iets heel anders. Die oude komiek op zijn retour laten optreden in een achterzaaltje voor bejaarden en hem een drankprobleem geven is ook zoiets. Hem dan tegelijk laten rondtoeren in een ultramoderne Audi-terreinwagen waarin zelfs James Bond niet alle knoppen weet staan, is dan weer iets helemaal anders. En zo komt het dat je, hoe erg de acteurs ook hun best doen om al die ongerijmdheden weg te spelen, geen bal gelooft van heel dat verhaal. Aan het einde van de première volgde een genant, twijfelend applaus, terwijl de spelers en de makers nog probeerden om de schijn op te wekken van een belangrijke gebeurtenis. De reporter van "De Rode Loper" die aan één van de BV's een reactie vroeg, kreeg zo'n vertwijfelde blik van de betrokkene dat hij snel zei: "zeg gewoon snel iets over de prestatie van Gaston." En zo geschiedde, beste kijkbuiskinderen. Voor het oog van de camera's werd de wereld wijsgemaakt dat Gaston op zijn eentje dit vehikel recht houdt. De waarheid is dat hij mee verzuipt in een zee van amateurisme. Schande, schande, schande aan iedereen die hem dit heeft aangedaan!

Laat dit dan ook een oproep zijn: mochten vader en zoon Royaards ooit nog een film aan de wereld willen schenken, bel dan naar het zothuis en laat die mensen opsluiten tot ze weer bij hun verstand zijn.

De SPA op toernee

2008-12-09T04:20:00.000-08:00

De SPA heeft een onderzoek laten doen naar zijn leden. De berichtgeving en de commentaren over de uitslagen zijn werkelijk fantastisch. Zo werd in de pers breed uitgesmeerd dat 40% van de leden zich katholiek noemt. Op mijn rekenmachien betekent dat nog altijd dat er dan 60% niet katholiek zijn, maar toch was dit een reden voor het verzamelde journaille om aan te nemen dat de SPA afkleurt naar roze. Katholieke wiskunde, 't is een speciale discipline.

Zo mogelijk nog hilarischer was de reactie van de SPA-top op de cijfers. Bij monde van Caroline Gennez verklaarden die: "dat ze blij waren dat ze nu wisten wie hun leden nu eindelijk zijn." En prompt kondigden ze aan dat ze op toernee gingen langs een aantal Vlaamse steden om hun leden eens te vertellen waar ze voor staan. Wel, ik heb nieuws voor Gennez en co: uw leden zijn niet zomaar cijfers, schat. Het zijn ook mensen met een mening. En die laat zich niet zomaar in cijfers vertalen. Misschien toch eens even luisteren ook als jullie op toernee zijn?

En dit is echt de laatste keer dat ik nog over de SPA geschreven heb hier. Vanaf nu alleen nog écht leuke dingen op deze blog.

Jansen & Jansens

2008-11-24T14:42:00.000-08:00

Patrick Jansens is een waardige burgemeester van Antwerpen. Hij is werkelijk alles wat buiten 't stad als typisch antwerps wordt betiteld. Arrogant, verwaand, ijdel en ontzettend tevreden over zichzelf. Kwam hij daar op de Wannes Van De Velde-herdenking in de Roma even de goedkeuring van Wannes claimen over zijn eigen beleid. Nadat hij Wannes "het geweten" van de stad had genoemd, vroeg hij zich luidop af of de bard vond dat Patrick de burgemeester wel goed bezig was. Wie ooit een halve letter van de dagboeken van Wannes heeft gelezen, weet dat die vraag alleen maar negatief beantwoord kan worden. Toch vond Jansens dat hij het publiek nog eens moest attent maken op alle grootse verwezenlijkingen van zijn eigen bewind, handig vermomd in een opsomming van vragen aan Wannes. Wie goed keek kon op dat moment de kist van Wannes Van De Velde even zien bewegen. Ik vermoed dat hij zich lag rond te draaien uit schaamte voor zoveel domheid.

Obama en het Freubelsocialisme

2008-11-09T08:33:00.000-08:00

Obama heeft gewonnen. Iedereen is blij. Ik ook. Maar ik ben wel geschrokken van al die zelfverklaarde Obama-apostelen die ineens vanachter het behang komen gekropen. Caroline Gennez wordt in de Vlaamsche media opgevoerd als "Obama-kenner", omdat ze als waarnemer naar de democratische conventie is geweest een paar maanden geleden. En welke diepzinnige inzichten heeft Caroline van ginder meegebracht? Dat Obama "charismatisch en begeesterend" is en dat de sfeer op de conventie "ongelofelijk" was. De analyse van Gennez had de diepgang van een visbokaal en toch kreeg ze werkelijk overal een forum om zichzelf en haar partij uit te roepen tot de enige waardige erfgenaam van Obama in onze contreien. Gennez en de Vlaamse socialisten die zich naast Obama zetten, het is als de parochiekerk van Schoten Deuzeld vergelijken met de Sixtijnse kapel. (Overigens heb ik Gennez ook een paar keer ontmoet in haar studententijd, maakt dat mij nu een expert in de Gennez-kunde?)

Onder Gennez verwordt de SPA langzaam tot een kleuterklas. Hun paternalistisch geneuzel heeft het socialisme gedegradeerd tot een theekransje van freubeljuffen. Als de Vlaamse sossen echt dromen van een wederopstanding via het Obama-enthousiasme, dan zullen zij zich moeten ontdoen van hun freubelsocialisme.

Wereldberoemd in Vlaanderen

2008-11-02T15:14:00.000-08:00

Belangrijke ontdekking voor wie wereldberoemd wil worden in Vlaanderen: zorg dat je het ochtendblok van Studio Brussel kan presenteren. Want waar komt de interprovincialistische faam van Peter Van De Veire en Thomas De Soete anders vandaan beste vrienden? Zo gefixeerd op hun eigen navel zijn de medialuitjes in dit land, dat zij hun helden kiezen uit de belhamels die hun gezelschap houden bij het verorberen van hun cornflakes en hun geschuifel in de file naar de postmoderne kantoorgebouwen waar ze hun kluiten gaan verdienen. Om dan vanachter hun tekstverwerkertjes te decreteren dat heel de wereld de ochtendkwebbelaars van dienst maar geweldig moet vinden. En zoals dat gaat in de media met al die mannen die mekaars fluit vasthouden, mogen die jongens hun bekendheid al snel gaan verzilveren op TV. Wie zei dat je niks moest kunnen om het te maken in de media, zit er dus geweldig naast. Je moet gewoon vroeg kunnen opstaan en vervolgens je ochtendhumeur botvieren op het hele land. Wat is Vlaanderen toch een fantastisch land.

Shoppeuh!

2008-10-27T02:24:00.000-07:00

Waar zijn al die cultuurmoralisten die zich in de jaren 90 druk maakten over de "verkleutering" die zogezegd veroorzaakt werd door de komst van VTM? Het moet zijn dat zij geen graten zien in de toenemende vertrutting. Zowat ieder BV-wijf doet tegenwoordig een winkel open. Vroeger was dat soort gedoe vooral hobbywerk voor de echtgenotes van rijke tisten die zich verveelden en de illusie van een eigen carrière wilden onderhouden, naast die van tafelgarnituur voor hun vent. Nu gaan de media collectief in overdrive voor iedere BV-trut die winkeltje speelt. Voor de sex and the city-generatie is shoppen het hoogste goed en boetiekhouders worden verheven tot halfgoden. Ik shop, dus ik besta. Maar er is hoop: er staat een economische recessie voor de deur. Benieuwd of de media ook massaal verslag zullen uitbrengen van de komende faillissementen van het truttendom.

Atheïst op hotel

2008-10-22T13:07:00.000-07:00

Twee jaar geleden heb ik "the god delusion" van Richard Dawkins gelezen en sindsdien ben ik uit de kast als atheïst. Maar zoals Dawkins me gewaarschuwd had, is atheïst zijn vaak eenzaam. We hebben dan ook geen kerk om wat tegen mekaar te gaan zagen. En nee, de loge is geen vervangkerk, hoewel het geschmier van sommige logevrienden over bepaalde esotherische elementen wel die indruk zou kunnen geven. Ik ben als logebroeder al een paar jaar alleen onderweg. Ik mocht "op reis" gaan en onderweg heb ik beslist dat het een heel lange wereldreis zou worden.

Zo'n wereldreis brengt je ook in allerlei hotels. Nu zit ik dus in Londen voor een paar dagen en ik vond weer zo'n Gideonbijbel in het nachtkastje van mijn kamer. Waarom ligt dat daar? Stel dat je -happy go lucky- als vent alleen op hotel gaat en op hoop van zegen je condooms in het nachtkastje opbergt. In het heetst van de strijd, trek je dan die schuif open en dan ligt daar die bijbel te gapen. En dan denk je: "Fuck, er is al miserie genoeg op de wereld zonder die kwak van mij."

Wat ik me nog afvraag is of er in hotels in islamitische landen dan een Koran in je nachtkastje ligt.

Ik zou de vrienden atheïsten willen oproepen tot collectief verzet tegen deze onophoudelijke indoctrinatie. Zelf heb ik het goede voorbeeld gegeven. In kamer 509 van het Courthouse hotel in London ligt nu een bijbel met op de achterkant van de eerste bedrukte bladzijde de opdracht voor de volgende lezer: "Don't believe anything written in this book, it was just meant to be a joke. God" In een keurig leesbaar handschrift, zodat de volgende godsdienstwaanzinnige fucker die hier logeert een toeval krijgt als hij "the holy bible" ter hand neemt. Vlak voor hij zichzelf gaat geselen.

Post foto's op deze blog als je jouw steentje hebt bijgedragen. Laat andere atheïsten weten dat we niet alleen zijn!

Hallo rukkers

2008-10-20T13:07:00.000-07:00

Hoe meer communicatie, hoe minder er gezegd wordt

Hoe meer internetpagina's, hoe minder inhoud

Hoe meer netwerksites, hoe minder menselijk contact

Hoe meer porno, hoe minder kinderen er geboren worden

Hoe minder grenzen, hoe meer nationalisme

Maar laten we er tenminste voor zorgen dat we kunnen blijven lachen. If you can't beat them, join them. Hip, hip, hoera voor nog meer rommel op het net.